ZAMEK CZOCHA

Zamek Czocha należy nie tylko do najpiękniejszych, ale i do najlepiej zachowanych polskich zamków. Położony jest w miejscowości Sucha, nad Zalewem Leśniańskim, w polskiej części Łużyc Górnych. Zamek posadowiony jest na wysokiej skale, na lewym brzegu rzeki Kwisy. Kompleks składa się z dwóch przedzamczy – górnego i dolnego, fosy z kamiennym mostem oraz zamku górnego z zespołem budynków z dziedzińcem i znajdującą się tam renesansową, legendarną „Studnią niewiernych żon”. Wejście główne do zamku prowadzi przez most arkadowy i bramę z barokowym portalem zdobionym kartuszami herbowymi oraz rzeźbą szermierza. Nad całością góruje okrągła wieża, nakryta renesansowym hełmem. Zamek powstał w drugiej połowie XIII wieku, pierwotnie jako warownia obronna północnej granicy Czech. W pierwszej połowie XVI wieku został przebudowany. Przekształcono go wtedy w stylu renesansowym i ufortyfikowano dodatkową linią murów zewnętrznych z bastejami na planie podkowy. W latach następnych zamek podlegał kolejnym modernizacjom – zwiększono przestrzeń mieszkalną, poprawiono walory użytkowe, zlikwidowano drewniany most zwodzony, zastępując go murowanym, przerzuconym nad suchą fosą, w której urządzono zwierzyniec. Obecny wygląd zamek zawdzięcza wielkiej przebudowie, przeprowadzonej w XX wieku pod nadzorem znanego architekta Bobo Ebharta, który zrekonstruował go zgodnie z zachowaną z 1703 r. ryciną. Odtworzono stylowy wystrój wnętrz oraz wygładzono architekturę. Zamek uzyskał formę okazałej rezydencji. Dzięki modernizacji całej budowli Zamek Czocha stał się jednym z najpiękniejszych obiektów dolnego Śląska. W czasie wojny mieściła się w nim szkoła szyfrantów Abwehry. Na terenie zamku prowadzone były również eksperymenty z bronią uranową i nowoczesnymi silnikami.

Po drugiej wojnie światowej zamek był wielokrotnie okradany zarówno przez Rosjan, jak i rodzimych szabrowników. W drugiej połowie lat 40-stych Zamek Czocha znalazł się pod opieką Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”, następnie Dolnośląskiej Izby Rolniczej, by wreszcie przejść pod kuratelę ówczesnego Ministra Kultury i Sztuki. W 1952 r. obiekt przejęło wojsko i zorganizowało tu ośrodek wypoczynkowy dla oficerów i ich rodzin. Po 1989 r. zamek został otwarty dla turystów, stając się największą atrakcją regionu. Zamek posiada zaplecze hotelowe. Organizowane w nim są bankiety i turnieje rycerskie. Zamek Czocha wzbudza zainteresowanie nie tylko ze względu na wspaniałą romantyczno-gotycko-renesansową architekturę, ale także  ze względu na wiele tajemnic, historie o zaginionych skarbach oraz legendy o duchach.

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

Budowlane buble pod nadzorem

Parlament kończy właśnie prace nad nowelizacją ustawy o wyrobach budowlanych, która umożliwi Głównemu Urzędowi Nadzoru Budowlanego publikowanie wyników badań materiałów budowlanych. W chwili obecnej GUNB nie ma obowiązku publicznego informowania o przeprowadzonych kontrolach. Urząd będzie publikował wyniki niezależnie od tego, czy będą one pozytywne, czy negatywne. Upublicznienie wyników kontroli produktu i wskazanie nazwy producenta działa lepiej niż kara finansowa. Do wprowadzenia tego rozwiązania potrzeba już tylko akceptacji Sejmu i podpisu prezydenta. To rozwiązanie daje szanse na ograniczenie liczby słabej jakości materiałów budowlanych na rynku. Gorsze od deklarowanych właściwości produktów, to efekt m.in. dodawania tańszych zamienników surowców używanych do produkcji, a także braku kontroli nad procesem wytwarzania. O tym, jak potrzebny jest ostrzejszy nadzór nad jakością świadczą dane GUNB. W 2014 r. organy nadzoru budowlanego poddały badaniom 69 próbek wyrobów budowlanych z czego 47 nie spełniało wymagań. W takim przypadku może dojść do wycofania ze sprzedaży lub nawet zniszczenia partii takiego wyrobu. Nieprawidłowości dotyczyły głownie membran, okien oraz płyt styropianowych. Najwięksi producenci materiałów budowlanych wskazują, że zmiany, które wprowadzi nowelizacja, to krok we właściwym kierunku. Branża wskazuje, że dużym problemem rynku materiałów budowlanych są podróbki i podszywanie się przez część producentów pod produkty renomowanych marek, np. przez niemal identyczny wygląd opakowania.

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

„Łupaszka” patronem zwiadowców z Warmii

Decyzją Ministra Obrony Narodowej stacjonujący w Lidzbarku Warmińskim 9. Warmiński Pułk Rozpoznawczy przyjął imię legendarnego dowódcy podziemia niepodległościowego - majora Zygmunta Szendzielarza ps. Łupaszka. To pierwsza jednostka Wojska Polskiego, której patronem został Żołnierz Wyklęty. Pułk zwiadowców będzie kultywował tradycje 4. Pułku Ułanów Zaniemeńskich, w którym mjr Szendzielarz dowodził szwadronem we wrześniu 1939 r. Zgodnie z obowiązującą procedurą, patrona jednostki wybrali sami żołnierze. Zdecydowali o tym poprzez głosowanie przeprowadzone w korpusie oficerskim, podoficerskim i szeregowych. Wcześniej w jednostce zorganizowano spotkania z historykami oraz z jednym z ostatnich żyjących podkomendnych „Łupaszki”, mieszkańcem Lidzbarka Warmińskiego, 95-letnim Józefem Rusakiem, ps. Belina. Do wyboru takiego patrona przyczyniło się również to, że wśród obecnych mieszkańców Warmii i Mazur jest wielu potomków rodzin wysiedlonych po wojnie z Wileńszczyzny. To właśnie w dawnym woj. olsztyńskim – obok zachodniopomorskiego i gdańskiego – operowały od grudnia 1945 r. do listopada 1946 r. szwadrony 5. Wileńskiej Brygady AK, którą dowodził „Łupaszka”. Mjr Szendzielarz kontynuował walkę z oddziałami Armii Czerwonej, NKWD i UB do 1947 r. W czerwcu 1948 roku został aresztowany i w procesie byłych członków Okręgu Wileńskiego AK skazany na osiemnastokrotną karę śmierci. Wyrok wykonano 8 lutego 1951 r. w więzieniu na warszawskim Mokotowie. Szczątki majora Szendzielarza zostały odnalezione w 2013 r. na Powązkach, w kwaterze „Ł”, zwanej Łączką.

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

TWIERDZA ZEGRZE

Twierdza Zegrze, to umocnienia w ramach tzw. Warszawskiego Rejonu Fortecznego wzniesione przez Rosjan przy Trakcie Kowieńskim, na przełomie XIX i XX wieku. Zegrze jest przykładem twierdzy zaporowej, która nie wymagała ani nakładów finansowych na jej utrzymanie, ani zbyt licznej załogi. Wybudowane w latach 1892 – 1895 przez Rosjan umocnienia na wysokim, północnym brzegu Narwi składały się z dwóch fortów połączonych wałem, tzw. Umocnienie Duże, czyli Fort Ordona i Umocnienie Małe, czyli Fort Kilińskiego. Forty zmodernizowane w latach 1902 – 1907, były jednymi z najnowocześniejszych i najbardziej nowatorskich umocnień wzniesionych przez inżynierów rosyjskich. Podczas budowy zastosowano wiele rozwiązań typowych dla fortyfikacji górskiej. Na potrzeby twierdzy powstały zespoły koszarowe w Zegrzu i w Zagrobach oraz siedem magazynów amunicji. Na terenie koszar zbudowano domy mieszkalne dla oficerów, budynki niektórych urzędów garnizonowych, cerkiew forteczną pw. Św. Piotra i Pawła, dom kapelana i dowódcy twierdzy. W 1879 r. od strony zachodniej kompleksu koszarowego powstał neoklasycystyczny budynek, w którym obecnie mieści się klub wojskowy (na zdjęciu). Twierdza Zegrze stanowiła jeden z kluczowych elementów tzw. Polskiego Trójkąta Warszawskiego rejonu Fortecznego, składającego się także z Twierdzy Nowogeorgijewsk (Twierdzy Modlin) i Twierdzy Warszawa. Trójkąt uzupełniały m.in. Forty w Dębem i Beniaminowie, podporządkowane administracyjnie Twierdzy Zegrze. Podstawowym zadaniem twierdzy była obrona mostu na Bugo-Narwii oraz osłona wschodniego przedpola Twierdzy Modlińskiej. Miała być także punktem wypadowym na kierunku Prus Wschodnich. W czasie pierwszej wojny światowej Zegrze zostało prowizorycznie przystosowane do obrony. 6 sierpnia 1915 r. wojska niemieckie ostrzelały Umocnienie Duże. W nocy rosyjska załoga twierdzy opuściła stanowiska. Odchodząc Rosjanie wysadzili najważniejszą część twierdzy – dwa mosty na Narwi. Od 1916 r. w Zegrzu znajdowały się składy materiałów wybuchowych, w których przechowywano m.in. miny znalezione podczas rozbiórki części schronów niemieckich z lat 1914 – 1915 na przedpolu Twierdzy Osowiec. W okresie międzywojennym w zegrzyńskiej twierdzy stacjonowało Wojsko Polskie. W 1919 r. zorganizowano tutaj Obóz Wyszkolenia Oficerów wojsk Łączności, a 10 lat później przemianowano go na Centrum Wyszkolenia Łączności. Obecnie Umocnienie Duże jest własnością Narodowego Banku Polskiego. Umocnienie Małe należy do Wojskowego Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w Zegrzu.

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

ZMIANY W PRAWIE BUDOWLANYM

Warto się wstrzymać z załatwianiem formalności związanych z rozpoczęciem budowy domu jednorodzinnego, ponieważ już wkrótce, bo od 28 czerwca 2015 r., wejdą w życie przepisy ustawy nowelizującej prawo budowlane, które uproszczą i skrócą obecnie obowiązujące procedury. Przede wszystkim zniosą wymóg uzyskania pozwolenia na budowę wolnostojącego domu jednorodzinnego, pod warunkiem, że obszar oddziaływania stawianego budynku mieści się w całości na działce dla której został zaprojektowany. Chodzi przede wszystkim o to, aby budowa konkretnego domu nie spowodowała, że zostaną ograniczone prawa właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości sąsiednich. Zmiana przepisów spowodowała, że po 28 czerwca br. wystarczy zgłoszenie robót związanych z budową domu jednorodzinnego. Bez pozwolenia na budowę ale po dopełnieniu formalności związanych ze zgłoszeniem będzie można postawić również garaż, altanę, czy oranżerię, pod warunkiem, że ich powierzchnia zabudowy nie będzie przekraczała 35 m kw. Jednakże tych obiektów nie można stawiać na małych działkach bez żadnych ograniczeń, ponieważ na każdych 500 m kw, mogą znajdować się tylko dwa z nich. Bardzo popularne są wiaty, które również można będzie budować na podstawie zgłoszenia, gdy powierzchnia zabudowy nie przekroczy 50 m kw, pod warunkiem, że na działce o powierzchni 1000 m kw inwestor nie zlokalizuje ich więcej, niż dwie. Zgłoszenie zamiaru prowadzenia robót budowlanych inwestor powinien złożyć w starostwie lub w urzędzie miasta na prawach powiatu. Musi w nim podać swoje dane osobowe, wskazać jakie roboty budowlane chce prowadzić oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia dołącza się oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oprócz tego załącza się projekt inwestycyjny zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i normami prawa budowlanego. W zależności od potrzeb, a przede wszystkim od rodzaju przewidzianych do wykonania robót i uznania urzędnika przyjmującego zgłoszenie, inwestor ma obowiązek dołączyć także odpowiednie szkice, rysunki oraz pozwolenia, uzgodnienia i opinie. Formalności tych trzeba dopełnić jeszcze zanim inwestor rozpocznie roboty budowlane, ponieważ w ciągu 30 dni od złożenia zgłoszenia robót organ ma prawo ocenić je pod kątem prawnym oraz faktycznym i ewentualnie wydać decyzję o wniesieniu sprzeciwu. Dlatego prace inwestor może rozpocząć prace dopiero po upływie 30 dni od zgłoszenia, pod warunkiem, że w tym czasie starosta lub władze miasta na prawach powiatu nie wniosą sprzeciwu w formie decyzji. Sprzeciw może zostać wniesiony wówczas, gdy zgłoszenie dotyczy budowy objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę lub budowa narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy albo inne przepisy np. dotyczące warunków technicznych. W pewnych przypadkach, mimo, że budowa domu jednorodzinnego kwalifikuje się tylko do zgłoszenia, inwestor może zostać zobowiązany w drodze decyzji do uzyskania pozwolenia na budowę. Na przykład wówczas, gdy budowa miałaby spowodować pogorszenie stanu środowiska lub warunków zdrowotno-sanitarnych, zwiększać uciążliwości dla terenów sąsiednich bądź zagrozić bezpieczeństwu ludzi lub mienia. Brak sprzeciwu w formie decyzji oznacza milczącą zgodę organu. Nie musi on bowiem w takiej sytuacji wydawać decyzji o zgodzie i potwierdzać w ten sposób możliwość rozpoczęcia robót. Inwestor musi rozpocząć prace w ciągu trzech lat. Po przekroczeniu tego terminu będzie miał obowiązek ponownego wystąpienia ze zgłoszeniem.

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj